Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11179 K.2021/5044

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde, bölünmüş, asfalt kaplama, hız limitinin 50 km/s olduğu, düz, eğimsiz yolda, gündüz vakti seyir halindeyken; kendisine hitaben "DUR" levhasına rağmen kavşağa kontrolsüzce giriş yaparak seyir istikametine göre solundan gelerek düz devam etmekte olan katılanın idaresindeki araçla çarpışması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin 2. derece kemik kırığı olacak şekilde, bir kişinin de hayati tehlike geçirecek ve 6. derece kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Sanığa isnat edilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinin 4. fıkrasında düzenlenen ''taksirle yaralama'' suçuna ilişkin olduğu, taksirle birden fazla insanın yaralanmasına sebebiyet verilmesi halinde gerçekleşecek olan taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89. maddesinin 4. fıkrasında temel cezanın "altı yıldan üç yıla kadar hapis cezası'' olarak belirlendiği, seçimlik ceza olarak adli para cezası öngörülmediği anlaşılmakla; mahkemece sanık hakkında TCK'nın 89/4 maddesi uyarınca hüküm kurulurken adli para cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.