Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11233 K.2020/911

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne iliskin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek geregi düsünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tazminat miktarının az olduğuna ilişkin, davalı vekilinin davanın reddi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Maddi tazminatın, davacının emekli olduğu 07.01.2014 tarihinden, tahliye olduğu 19.06.2014 tarihine kadarki döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’4.574,76’’ TL yerine, eksik hesaplama ile bu miktarın altında kalacak şekilde ‘’4.185,56’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine eksik maddi tazminata hükmolunması,

2- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,

3- Gerekçeli karar başlığında “20.08.2015” olan dava tarihinin “01.09.2015” olarak gösterilmesi,