KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/11237 E., 2020/3211 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
- Hüküm
- CMK'nın 231/11 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasıyla;
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Trafik güveniliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik güveniliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 179/3-2, 62. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2012 tarihli ve 2011/728 esas, 2012/640 karar sayılı kararının 29/01/2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 20/12/2014 tarihinde yeniden aynı suçu işlediği ve Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,
hükmün 04/02/2016 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Amasya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2016 tarihli ve 2016/131 Esas, 2016/474 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya içeriğine göre sanığın 271 promil alkollü vaziyette araç kullanmakta iken park halindeki araca çarpmak suretiyle maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet verdiği olayda;
T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/11237, K. 2020/3211, 8 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama