Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11242 K.2021/4489

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosyada; sanığa yokluğunda verilen kararının tebliği için, sanığın 16/11/2015 tarihli talimat duruşmada savunması alınırken bildirdiği ... ...'deki adresi esas alınarak bila tebliğ iade edilen tebligat bulunmadığı halde, anılan adres esas alınıp, doğrudan “...

Adresi” ibaresi ile çıkarılan ve merci tarafından Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümleri kapsamında şerh düşülmeyen tebligatın, 12/02/2016 tarihinde, dağıtıcı tarafından, kendiliğinden, muhatabın adreste bulunmadığı ve ... isimli komşusunun sözlü beyanına göre çarşıda olduğu açıklaması ile birlikte Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edilmesi usulsüz olduğu gözetildiğinde, 29/02/2016 tarihli sanık temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin, katılan vekilinin ise genel usul ve yasaya aykırılık dışında özel bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki minibüsle, gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş asfalt kaplama karayolunda seyrederken, dönel kavşağa geldiğinde, aracının ön kısımlarıyla, sağından düz devam etmekte olan ... idaresindeki elektrikli bisikletle, sola dönüş yaptığı esnada, bisikletin arka kısımlarına çarpmasıyla, sanığın tali kusuruyla, bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

1-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesinin, sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilirken TCK'nın 52/3. maddesinin ve sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-)Sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nın 85/1. maddesi gereğince belirlenen cezanın aynı Kanunun 62. maddesi gereği indirim yapılması esnasında tam gün sayısının 605 gün yerine 600 gün olarak hesaplanması sebebiyle, sonuç para cezasının 12.100,00 TL yerine 12.000,00 TL olarak eksik ceza tayini yapılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 6.maddesinin hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,