Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11243 K.2021/4749

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 07:57 sıralarında katılan sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobili ile meskun mahalde, bölünmüş iki şeritli asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalli dönel kavşağa geldiğinde sarı fasılalı çalışan trafik ışığında kavşak alanına giriş yaptığı esnada, aracının sol arka kapı ve marşpiyel kısmına, istikametine göre sol tarafından kavşak içinde seyir halinde olan sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobilin sol ön kısmı ile çarpması sonucu, katılan sürücü ... ve aynı araçta yolcu olarak bulunan katılanlar ... ve ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıkları, kazanın meydana gelmesinde sanık ...’ın asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın eksik incelemeye, kusur tespitine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "sanığın güttüğü amaç, saik" ve (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar' gerekçelerine dayanılmayacağının gözetilmemesi,