Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11382 K.2021/5103

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 1.00 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullanmak ve kırmızı ışık ihlali yapmak suretiyle kazaya sebebiyet verdiği olayda, bilinçli taksir şartlarını oluşturan hallerin birden fazla olduğu dikkate alınıp sanık hakkında tayin edilen temel cezadan TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca daha fazla arttırım yapılması gerekirken, 1/3 oranında arttırım yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre; olay günü gündüz vakti, meskun mahal dışı asfalt Devlet karayolunda sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile 1.59 promil alkollü olarak seyri sırasında, dört yönlü ışık kontrollü kavşakta kendisine kırmızı ışık yanmasına rağmen kavşağa giriş yapması üzerine kendilerine yönelik yeşil ışık yanarken kavşağa giren katılanların bulunduğu otomobille çarpışmaları neticesinde, iki katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, açıklanan gerekçeye göre, sanığın kusura, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi;