Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11387 K.2021/2931

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobiliyle gündüzün meskun mahaldeki çift yönlü yolda seyri sırasında kaza mahalli olan kontrolsüz dört yönlü kavşağa geldiğinde kavşağa solundan giren katılan ... idaresindeki aracın sanığın aracının sol yan orta kısmına çarpması sonucu kendisinin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yolcusu olan katılan ...’in ise hayati fonksiyonlarına etkisi 2. derece kırık olacak şekilde yaralandıkları, trafik işaretleri bakımından birbirlerinden farkı olmayan yolların kesişimindeki kontrolsüz kavşakta motorlu araçlardan soldakinin sağdakine yol vermesi gerektiği;

dolayısıyla sanığın geçiş üstünlüğüne sahip olmasına rağmen bu kurala riayet etmeden kavşağa kontrolsüz giren katılan ...’nın tam kusurlu olduğu, 5,4 metre fren yaptığı ve çarpışmadan sonra 7,3 metre içerisinde durduğu tespit edilen sanığa ise mahal şartlarına uygun hızda seyrettiğinin tespit edilmesi nedeniyle kusur izafesinin mümkün olmadığı anlaşılarak yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın hukuki bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın atılı suç bakımından kusuru bulunmadığının anlaşılmasına ve mahkemece de kabulün bu yönde yapılmasına rağmen sanık hakkındaki beraat hükmüne esas uygulama maddesinin CMK'nın 223/2-c maddesi yerine, CMK'nın 223/2-a maddesi şeklinde gösterilmesi,