Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11493 K.2021/5496

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay günü gündüz vakti, meskun mahal içinde sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet tipi aracı ile trafik lambalarının arızalı olması nedeniyle kontrolsüz olan dönel kavşağa geldiği sırada, kavşağın sağ kolundan gelerek bölünmüş yolda düz seyreden katılanların bulunduğu minibüsün geçişini beklemeksizin kavşağa giriş yaparak minibüsün sol arka kısmından çarpması üzerine minibüsün devrilmesi şeklinde meydana gelen ve katılanın ve müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde.

TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken,

yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.