Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11507 K.2021/4716

Taksirle yaralama suçundan katılan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 16.45 sıralarında katılan sanık ...’un sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, bölünmüş,iki şeritli yolda sol şeritte seyir halindeyken, aynı istikamette sağ şeritte seyir halindeyken sola manevra yapan katılan sanık ...’un sevk ve idaresindeki minibüsün sol ön kapı ve çamurluk kısmına aracının sağ yan kısımlarıyla çarptığı, kaza nedeniyle katılan sanık ... ile yanında yolcu olarak bulunan katılan ... ile katılan sanık ...’un basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları, kazanının meydana gelmesinde katılan sanık ...’in asli kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istemine uygun olarak BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3 numaralı fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 10 ay hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine.