Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11568 K.2020/3764

uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun idaresindeki motosiklet ile gündüz vakti, meskun mahalde seyir halinde iken, trafik ışıklarının bulunduğu dört yönlü kavşaktan geçtiği sırada, seyrine göre sol taraftan ışıklı ve butonlu yaya geçidinden yola giren, katılanlara çarptığı, katılanlardan birinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, diğerinin ise kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi ağır olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda;

katılanların tüm aşamalardaki ifadelerinde, ışıklı yaya geçidinden geçmek için yayalar için konulan butona bastıkları, yayalara yeşil ışık yanması ile yaya geçidinden geçtikleri sırada olayın meydana geldiği, suça sürüklenen çocuğun ise araçlara yeşil ışık yanması ile kavşaktan geçtiği şeklindeki ifadesi; olayla ilgili olarak tutulan kaza tespit tutanağında hangi tarafın kırmızı ışık ihlali yaptığının tespit edilemediğinin belirtilmesi, olayla ilgili kamera görüntüsü ve tanık ifadelerinin bulunmadığının anlaşılması, araçlara mı yayalara mı yeşil ışık yandığının tespit edilememiş olması karşısında;

dosya içinde hükme esas alınan bilirkişi raporunun suça sürüklenen çocuğun beyanı dikkate alınarak kabul edilen “ikinci olasılık” başlıklı kısmında motosiklet sürücüsü suça sürüklenen çocuğun yaya geçidine yaklaştığında hızını azaltmaması ve yoldaki 50 km hız sınırı levhasına uymaması nedeni ile tali kusurlu olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun kusuru bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3 ve CMK'nın 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 5. paragrafının çıkarılarak yerine "Suça sürüklenen çocuğa verilen hapis cezasının suça sürüklenen çocuğun sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,