Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11571 K.2021/4691

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik incelemeye, kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; 22.11.2013 günü saat 11:10 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahal dışı, iki yönlü, 6,7 metre genişliğinde, tehlikeli virajlı ve zeminin ıslak ve nemli olduğu asfalt yolda seyir halindeyken, karşı yoldan gelen ...'ün idaresindeki kamyonetin şeridine girerek kamyonete yandan çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın tam kusurlu olarak iki kişinin basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda,

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, 1. fıkradaki " sebep ve saik '' ibaresinin çıkarılması ve 4. fıkranın hükümden çıkarılarak yerine ''Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 300 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine,