Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11574 K.2019/12224

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre olay günü sanığın, idaresindeki otomobil ile gece vakti, meskun mahal dışındaki orta refüj ile bölünmüş, tek yönlü, iki şeritli yolda sağ şeritte seyir halindeyken, olaya konu dönel kavşak mahallinden arka trafiği kontrol etmeden sola dönüşe geçtiği sırada, aracının sol ön kapı ve çamurluk kısımlarına, arkadan aynı yönde gelmekte olan ve aniden sola dönüşe geçerek önünü kapattığı katılan ... idaresindeki otomobilin ön tampon kısmının çarpması sonucunda sanığın tam ve asli kusurlu olarak katılanlardan birinin nitelikli, diğer dördünün basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda,

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik, ekonomik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,