Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11575 K.2021/5520

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre.

21.06.2015 günü saat 16.30 sıralarında katılan ...'ün sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal içi, hız sınırının 80 km/saat olduğu, bölünmüş, üç şeritli yolun orta şeridinde seyir halindeyken, kendisi ile aynı istikamette arkasında en sağ şeritte aracı ile ilerleyen sanığın en sol şeride geçmek istediği esnada katılan ...'ün idaresindeki araca çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın tam kusurlu olarak iki kişinin basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda,

sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin TCK'nın 50. maddesi gösterilmesi ile hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün üçüncü paragrafındaki ''TCK'nın 50. maddesi ''ibaresinin çıkarılarak yerine ''TCK'nın 50/1-a. maddesi '' ibaresinin eklenmesi,