Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11649 K.2022/2670

2- Sanık ...’ın şantaj ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine ilişkin hükümler

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ile şantaj ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından sanık ...’in beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A) Sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı, mahkemece kararın temyize değil, itiraza tabi olduğu nazara alınarak, katılan vekilinin 18.01.2016 tarihli temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi için CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca dosyanın merciine gönderildiği,

Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2016 tarihli ve 2016/282 değişik iş sayılı kararıyla katılan vekilinin itirazının reddine karar verilmesinin ardından katılan vekilince mercii kararına yönelik 22.04.2016 tarihinde tekrar temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, mercii kararı ancak kanun yararına bozma konusu yapılabileceğinden ve temyiz incelemesine konu bir hüküm bulunmadığından, temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B) Sanık ... hakkındaki beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Mahkemelerce bir yargılama faaliyetinin yapılabilmesi ve hüküm kurulabilmesi için, yargılamaya konu edilecek eylemle ilgili usulüne uygun olarak açılmış bir ceza davası bulunmalıdır. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza davası, dava açan belge niteliğindeki son soruşturmanın açılması kararı, icra mahkemelerine verilen şikâyet dilekçesi gibi istisnai hükümler bulunmakla birlikte, kural olarak bir iddianame ile açılmaktadır.

Aynı maddenin dördüncü fıkrasında, “İddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır.” ve aynı Kanunun 225/1. madde ve fıkrasında, “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” düzenlemelerine yer verilmiş olup, iddianamede veya iddianame yerine geçen belgede, yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiilin ya da fiillerin nelerden ibaret olduğunun hiçbir tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıklanması ve açıklanan fiil ve faili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilmesi gerekir.

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde incelenen dosyada;

Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16.11.2014 tarihli iddianamede; suç tarihi 30.10.2013 ve mağdur ... olarak gösterilip, “…şüphelilerden...'nin, mağdure tarafından kendisine gönderilen kişisel veri durumundaki çıplak fotoğraflarını... ve...e göndermek suretiyle; ...'in ise, mağdureye ait fotoğrafları...'den isteyip telefonuna kaydetmek, daha sonra bu fotoğrafları ifşa edeceği tehdidi ile mağdurenin yeni fotoğraflar göndermesini sağlamak ve bu verileri kaydetmek suretiyle üzerlerine atılı müsnet suçları işledikleri…” biçimindeki anlatıma dayalı olarak,

sanık ...’in şantaj ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı diğer sanık ...’nin verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan ayrı ayrı cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açıldığı,

iddianamede, sanık ...’in, mağdur ...’ya ait çıplak fotoğrafları temyiz dışı sanık ...’ye gönderdiği iddiaları ile ilgili sanık ... hakkında CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, mağdurun cinsel ve fiziksel mahremiyetine ilişkin görüntülerinin rızası olmaksızın ifşa edilmesi eyleminin, TCK’nın 134/2. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebileceği anlaşıldığından,

sanık ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan beraat hükmünün, “Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın soruşturma aşamasında müdafii huzurunda verdiği 01/11/2013 tarihli samimi ikrarını havi ifadesi ile yine kovuşturma aşamasında hakim huzurunda verdiği aynı yöndeki ikrarını havi savunmasında, katılan ...’ya ait,

katılanın kendi rızası ile telefonuna gönderiğini beyan ettiği suça konu fotoğraflardan bir kaç tanesini katılan ...'nın bilgisi ve rızası olmaksızın diğer sanık ...'ye gönderdiğini ikrar etmesi ve bu beyanların diğer anlatım ve ifadeler ile doğruluk kazanması karşısında sanığın subut bulan kişisel verileri hukuka aykırı olarak yayma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği…” nedenine dayalı olarak bozulmasını öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur ...’nın aşamalarda özde değişmeyen samimi beyanları, mağdurun arkadaşı ve sanık ...’in sevgilisi olan tanık...’nin; “… arkadaşım...in telefonunu karıştırırken bu fotoğrafları gördüm, arkadaşıma sordum, fotoğrafları Seda'nın gönderdiğini söyledi, daha sonra Seda'ya sordum, kendisinin gönderdiğini, ...'in kendisini tehdit etmesi nedeniyle gönderdiğini söyledi, ancak ben Alperenle konuştum ve inanmadım, bu olaylardan daha önce... bana whatsapptan Seda'nın bir fotoğrafını göndermişti, mesajda ayrıca ‘al arkadaşına bak’ demişti, ben...in telefonundaki resimleri daha sonra gördüm, bana tek bir mesaj geldi,

daha herhangi bir fotoğraf bana gelmedi…” biçimindeki yeminli anlatımı, İzmir Emniyet Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü Adli Bilişim Büro Amirliğince hazırlanan 14.04.2014 tarihli rapordaki; sanık ...’e ait cep telefonunda tespit edilen ve adı geçen sanıkla mağdur ... arasındaki mesaj içerikleri, aynı raporda yer alan ve tanık...’ye temyiz dışı sanık ... tarafından “arkadaşına bak” mesajı ile birlikte gönderildiği belirlenen görüntüdeki mağdurun üst kısmının çıplak olduğuna dair tespit,

sanık ...’in soruşturma evresinde müdafii huzurunda alınan 01.11.2013 tarihli kısmi ikrarı ve duruşmada içeriğini doğruladığı Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan “…Ben Seda'nın Marmaris'e gideceğini duyunca Aydın'a gelmesini istedim, gelmediği takdirde Marmaris'e gelip abinin yanında seni rezil edeceğim diye söz söyledim.

Tehdit etmedim, sadece bu fotoğraf meselesini konuşmak için çağırdım…” şeklindeki 02.11.2013 tarihli ifadesi, dosyada mevcut diğer delillerle birlikte değerlendirildiğinde;

Kayden 05.08.1997 doğumlu 16 yaşındaki mağdur ... ile mağdurun erkek arkadaşı olan temyiz dışı sanık ... arasındaki ilişkinin sona ermesinin ardından, temyiz dışı sanık ...’nin, mağdura ait çıplak fotoğrafları, arkadaşı olan sanık ...’e göndermesi üzerine,

mağdurla iletişim kuran sanık ...’in, mağdura, kendisine yeni çıplak fotoğraflar çekip göndermediği takdirde, mevcut fotoğraflarını ailesine ve yaşadığı ildeki herkese ifşa edeceği tehdidiyle şantajda bulunması nedeniyle korkuya kapılan mağdurun, gerek kendi beyanına gerek sanık ...’in kabulüne göre, vücudunun hem üst hem alt bölgeleri olmak üzere tamamını gösteren çok sayıda çıplak fotoğrafını çekip, yaklaşık iki ay boyunca sanık ...’e gönderdiği, son olarak sanık ...’in, Marmaris'e gideceğini öğrendiği mağdura, hemen Aydın'a gelmesini, aksi takdirde Marmaris’e gelip onu ağabeyine rezil edeceğini söylemesi üzerine,

mağdurun, akrabası olan tanık Faruk’a konuyu anlatıp, yardım istediği ve annesi ile birlikte Çocuk Şube Müdürlüğüne müracaat ederek, şikayetçi olduğu anlaşılmakla;

Sanık ...’in, mağdur çocuk Seda’ya şantajda bulunarak, korkuya kapılan mağdur çocuğun çıplak fotoğraflarını çekip, kendisine göndermesini sağlaması biçiminde sanığa yüklenen eylemlerin sübut bulduğu gözetilerek, sanık hakkında TCK’nın 107/2. madde ve fıkrasındaki şantaj ile müstehcen görüntüyü içeren ürünlerin üretiminde 16 yaşındaki mağdur çocuğun yer almasından dolayı TCK'nın 226/3-1. madde, fıkra ve cümlesindeki müstehcenlik suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülüp, dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,