KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/11704 E., 2021/5597 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2021
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK’nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki kamyonet ile gündüz vakti, meskun mahal dışında, tek yönlü yolda seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde aynı istikamette önünde seyreden sürücü ... sevk ve idaresindeki motosiklete arkadan çarptığı, motosikletin arkasında yolcu olarak bulunan ...’nun öldüğü, motosiklet sürücüsünün hayati tehlike geçirdiği ve uzun süre yoğun bakımda tedavi gördüğü, yürüme ve konuşmada güçlük çektiğinin naip hakim tarafından ifadesi alınırken zapta geçirildiği, adli tıp kurumundan yaralanmasına ilişkin kesin raporunun alınamadığı anlaşılmakla;
taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesi ile bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında,
adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından; katılanlar lehine iki ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi, davanın katılan tarafını oluşturanların menfaatlerinin ayrı olması ve iki ayrı vekaletname ile temsil edilmeleri nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/11704, K. 2021/5597, 7 Temmuz 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama