Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11739 K.2021/5607

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki işçi personel servisi otobüsü ile olay günü saat 07:30 sıralarında, meskun mahal dışı ve tek yönlü yolda seyir halinde iken, olay mahalli kavşağa geldiğinde, kendisine hitaben bulunan “dur” işaret levhasını dikkate almayarak, ana yola kontrolsüz olarak girdiği ve bölünmüş yolu takiben düz seyreden ölen sürücü idaresindeki otomobile tam kusurlu olarak çarptığı olayda.

UYAP üzerinden temin edilen adli sicil kaydı ile dosyada mevcut adli sicil kaydının incelenmesinde, suç tarihi itibariyle tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve sanığa hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine karar verilmemesi;

ile tam kusurlu sanık hakkında, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında,

adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.