KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/11798 E., 2021/5618 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6. maddelerine göre mahkumiyet
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü saat 04:45 sıralarında, sanık sürücünün sevk ve idaresindeki otomobil ile doktor raporuna göre 1,02 promil alkollü vaziyette Manisa istikametinden Uşak istikametine bölünmüş asfalt kaplama yolda gece vakti seyri sırasında, olay yerine geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek önünde seyreden sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki tıra bağlı yarı römorkunun arka kısmına çarpması sonucu sanığın aracında yolcu olarak bulunan ...'in vefat ettiği, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda.
TCK'nın 50/4. maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, ancak, bu hükmün, bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı belirtilmiş olmasına karşın, meydana gelen olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu mahkemece de kabul edilen sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi veya ertelenmesinin hükümde tartışılmaması ve TCK'nın 53/6. maddesine ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma içeren görüşlere iştirak edilmemiştir.
Sanığın gözaltında ve tutuklukta geçirdiği sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezadan mahsubuna karar verilmemiş olmasına rağmen, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/11798, K. 2021/5618, 7 Temmuz 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama