Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12007 K.2019/10765

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii, katılan ... vekili ve Katılan ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekili ve katılan ...’in sanıkların kusurlu olduğuna ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Meydana gelen taksirle yaralama olayında kusurları bulunmadığı tespit ve kabul olunan sanıkların CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, beraat hükmünde uygulama maddesinin CMK'nın 223/2-a olarak gösterilmesi,

Beraat eden ve yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ... yararına hazine aleyhine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmeden sanık yararına eksik vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 1. bendindeki “yüklenen suçun unsurları oluşmadığından CMK'nın 223/2-a” ibaresinin çıkarılarak yerine “Sanıkların kusurlarının bulunmadığı anlaşıldığından,