Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12014 K.2021/4572

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 17.00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, bölünmüş, iniş eğimli sağa virajlı karayolunda seyir halindeyken aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek orta refüje çarpması ve bu çarpmanın etkisi ile takla atıp tekrar lastikleri üzerine orta refüj üzerine durması şeklinde meydana gelen ve sanığın tamamen kusurlu olarak, iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda,