Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12134 K.2021/4837

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 15.00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otobüs ile meskun mahal dışında, hız sınırının 80 km/saat olduğu, iki yönlü karayolunda seyir halindeyken, olay mahalli tali yol kavşağına geldiğinde seyrine göre karşı istikametten gelen katılan ...’nın idaresindeki otomobil ile köy yoluna dönüş yapmak için sola manevra yaptığı sırada, sanığın, seyir şeridine giren katılan idaresindeki otomobilin sağ yan kısımlarına çarptığı, sanığın aracına ait 25 metre fren izi ile hızının 98 km tespit edildiği, kaza tespit tutanağında katılan sürücünün sola dönüş kurallarına riayet etmediği,

sanığın ise hız sınırlarını yüzde ondan yüzde otuza (otuz dahil) kadar aşmak kuralını ihlal ettiğinin belirlendiği olayda, sanığın tali kusurlu olarak bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, bir kişinin yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu anlaşıldığından mahkemenin mahkumiyete ilişkin takdirinde isabetsizlik görülmeyerek tebliğnamede eksik inceleme nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmayan TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının, TCK’nın 53/4. maddesindeki gerekçeye dayanılarak uygulanmamış olması, sonuç itibariyle TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmaması doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamış, sanığın idaresindeki araçta yolcu olarak bulunan tanık ...’ın mahkemede alınan beyanında Renault marka aracı kullanan şoförün telefonla konuştuğunu beyan ettiği, bu aracın da katılanın idaresindeki araç olduğu anlaşıldığından tebliğnamede sanık hakkında TCK’nın 22/3. maddesinin tartışılmamasına dair eleştiri öneren görüşe iştirak edilmemiştir.