Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12168 K.2021/8096

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde, tek şeritli, bölünmüş, asfalt kaplama, virajlı, eğimli, hız limitinin 50 km/s olduğu, aydınlatmalı yolda, gece vakti seyir halindeyken bağlantı yoluna geldiğinde, yolun sağında idaresindeki motosiklet ile seyretmekte olan ölenin sanığın idaresindeki araca sağ ön tarafından çarpması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölmesi ile neticelene olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olayın meydana gelmesinde sanığın tali kusurlu olduğunun kabulü ile hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, mahkemece sanık asli kusurlu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabul ve uygulamaya göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçeleri ile (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,