Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12170 K.2021/5353

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gece vakti, yerleşim yeri dışında, bölünmüş yolda sol şeritte sanık idaresindeki otomobil ile seyir halindeyken ön ilerisnde seyreden kamyonete arkadan çarpması sonucu kamyonetteki yolculardan iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı,kaza tespit tutanağı ile sanığın tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin tespit ve kabul edildiği olayda; iddianameyle talep edilmesine karşın TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınması konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, bu hususun mahkemenin takdirinde olması sebebiyle; temel ceza tayin edilirken, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında, tayin edilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/2-4. ve CMK'nın 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki hükmün 3. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 gün adli para cezasına çevrilmesine,