Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12277 K.2021/534

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/268 Esas – 2015/19 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının nitelikli yağma, silahla yağma, birden fazla kişi tarafından yağma suçlarından 08/04/2014 – 24/09/2014 tarihleri arasında 5 ay 16 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 17/02/2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 4.304,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 4.304,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede manevi tazminat miktarının az olduğu,

davacının tazminat miktarına tutuklama tarihinden işletilecek yasal faiz işetilmesi talebinde bulunduğu halde dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, 4.304,00 TL maddi, 9.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 09/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında "09/07/2015" olan dava tarihinin "20/03/2019" olarak gösterilmesi, Cumhuriyet Savcısının adı ve sicilinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.