Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12330 K.2021/1197

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 3.200,00 TL olduğu ve davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 2.433,19 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;

Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Manisa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/849 Esas-2015/567 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Suç İşlemek Amacıyla Kurulan Örgüte Üye Olma suçundan 11.02.2007 – 12.03.2007 tarihleri arasında 33 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 09.09.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu,

Davacının 12.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece başka suçtan mahkumiyet aldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede davacının tutuklamasına ve tahliyesine ilişkin müzekkerelerin Yargıtay denetimine elverişli aslı ya da onaylı suretlerinin dosya arasına alınarak,

hangi suçtan tutuklu kaldığının tespiti ile beraat ettiği suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan tutuklu kaldığının belirlenmesi halinde makul bir tazminata hükmolunması gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, 433.19 TL maddi, 2.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği anlaşılmakla;

Dairemizce UYAP üzerinden yapılan incelemede ve dosyada mevcut Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosunun 18.02.2015 tarih, 2015/2-295 ilamat numaralı yazısına göre davacının gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin başka bir mahkumiyetinden mahsup edildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 144/1-a maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup tazminata engel oluşturmayacak ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu diğer bir mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği göz önünde bulundurularak davacı lehine makul bir miktar maddi ve manevi tazminata hükmolunması gerekirken, yazılı şekilde fazla maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.