Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/1237 K.2022/10035

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 07/10/2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07/10/2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23/07/2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar, 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2.000 TL'ye kadar (2.000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup,

07/10/2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14/04/2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14/04/2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu,

sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 10/10/2018 tarihinde verilen 3.000 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından sanık müdafinin temyiz isteminin reddine ilişkin Datça Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19/12/2018 tarihli, 2018/256 Esas, 2018/315 Karar sayılı ek karar usul ve Yasaya uygun bulunduğundan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA.