Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12423 K.2021/6128

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobili ile yerleşim yeri içinde bulunan, tek yönlü bölünmüş parke taşı yolda kontrolsüz dönel kavşağa gelerek karşıya geçtiği esnada sağından gelen müşteki ...'un sevk ve idaresindeki motosikleti ile sanığa ait aracın sağ arka tekerine çarpması sonucu, sanığın müşteki ... hayati tehlike oluşturacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte, arkasında yolcu olarak bulunan eşi ... ise hayati tehlike oluşturmayacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve kırığın hayati fonksiyonlara etkisi ağır (4) derece olacak nitelikte yaralanmalarına neden olduğu anlaşılmakla; her ne kadar yüklenen suç bakımından sanık hakkında beraat hükmü verilmiş ise de,

Aynı olaya ilişkin katılan ... tarafından sanık ... aleyhine Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesinde açılan davada alınan 28/06/2018 tarihli Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen raporda, sanığın asli kusurlu katılanın ise tali kusurlu olduğunun belirtildiği anlaşıldığından, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilerek sanığın kusur durumu belirlendikten sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm tesis edilmesi,

Kabule göre de;

Sanık üzerine atılı suça ilişkin olarak, olayda sanığın taksirinin bulunmadığından bahisle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat hükmü verilmesi gerekirken, sanık hakkında aynı kanunun 223/2-e. maddesi gereğince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeni ile beraat hükmü kurulması sonucu uygulama maddesi ve gerekçesinin hatalı olarak gösterilmesi,