Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12566 K.2022/215

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 50/4. maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, ancak bu hükmün bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı belirtilmiş olmasına karşın, meydana gelen olayda bilinçli taksirle hareket ettiği mahkemece de kabul edilen sanık hakkında, tayin edilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü saat 18:40 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki araç ile 2,66 promil alkollü vaziyette meskun mahalde, iki yönlü düz eğimsiz asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde şerit ihlali yaparak karşı istikamette kendi şeridinde seyir halinde olan sürücü ...'un sevk ve idaresindeki motosiklet ile çarpışması sonucu, katılan sürücü ...'un vücudunda birden fazla 4. derecede kemik kırığı oluşacak ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde, motosiklette yolcu olarak bulunan katılan ...'un vücudunda 4. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına bilinçli taksirle ve tamamen kusurlu şekilde neden olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- CMK’nın 231. maddesindeki düzenleme uyarınca; sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinin ardından denetim süresi içinde sanığın kasten yeni bir suç işlemesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen dosyanın yeniden ele alınabileceği gözetilmeksizin, sanık hakkında taksirli suçtan verilen mahkumiyet hükmünün ihbara konu edilmesi,

2-Sanığa verilen hapis cezasının bilinçli taksir nedeniyle arttırımı sırasında, uygulama maddesi olan TCK'nın 22/3. maddesi ile adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında TCK'nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından, "Sanığın adli sicil kaydına esas CMK 231 kapsamında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması hususunda mahkemesine ihbarda bulunulmasına" ibarelerinin çıkarılması,