Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12580 K.2021/3775

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm mahalli ... savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gündüz vakti, meskun mahal dışı, iki şeritli bölünmüş asfalt Devlet karayolunda sanıkların sevk ve idarelerindeki araçlar ile seyri sırasında, trafiğin sıkışması nedeni ile öndeki araçların duraklamasını takiben sanık ...'ın, sanık ...'nun aracına, sanık ...'nun sanık ...'ın aracına, sanık ...'ın ise dosya dışı başka bir araca çarptığı, çarpma neticesinde sanık ...'in aracında bulunan dört katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanarak sanık ...'den şikayetçi oldukları, sanık ...'nin aracında bulunan bir katılanın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanarak sanık ... ve sanık ...'den şikayetçi olduğu olayda,

A. Sanık ... ve sanık ... hakkında verilen beraat kararlarına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ..., katılan ...'a yönelik olarak TCK'nın 89/1. maddesinde düzenlenen taksirlere yaralama suçu bakımından yargılanmış olup, katılanlar ..., ..., ... ve ...'nun yaralanmalarından dolayı yargılanmadığı anlaşılmakla, bahsi geçen katılanların sanık ...'den şikayetçi olmadıklarından bahisle sanık ... hakkında düşme kararı verilmesi gerektiğine yönelik düzelterek onama öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre mahalli ... savcısının Adli Tıp Kurumu'ndan kusur raporu aldırılması gerektiğine dair temyiz itirazının reddine, ancak;

Katılan ...'ın sanık ...'in aracına arkadan çarpan sanık ...'nin aracında bulunduğu, sanık ...'in ise ...'in aracının önünde bulunan araç sürücüsü olduğu, bu nedenle katılan ...'ın yaralanmasından dolayı sanık ... ve sanık ...'in kusurlarının bulunmadığı anlaşılmakla, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmaması nedeniyle sanıklar hakkında CMK'nın 223/2-c. maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, mevcut delillerden kusur tespit edilemediğinden bahisle CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi suretiyle CMK'nın 232/6.maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, mahalli ... savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden,

hüküm fıkrasının bir numaralı bendinde yer alan " sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerinin sabit olmaması nedeni ile CMK'nın 223/2-e maddesince" ibaresinin çıkarılarak yerine ''sanıkların yüklenen suç açısından kusurlarının bulunmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c. maddesi uyarınca'' ibaresinin yazılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

B. Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, mahalli ... savcısının Adli Tıp Kurumu'ndan kusur raporu aldırılması gerektiğine dair temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanık ...'nin çarptığı araçta bulunan dört katılanın, yaralanmalarının sanığın bulundukları araca çarpması neticesinde olduğuna yönelik anlatımları, dosya kapsamı ile uyumlu bilirkişi raporu ve sanık ...'nin katılanların bulunduğu araca arkadan çarpması nedeniyle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 84/d. maddesi uyarınca asli kusurlu olduğu hususu bir arada değerlendirildiğinde, asli kusurlu olan sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi;