Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12668 K.2021/7483

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki 41 UP 430 palaka nolu kamyonunu gece vakti, meskun mahal içerisinde, aydınlatmanın bulunduğu, iki yönlü, 14.30 metre genişlikte, asfalt kaplama, park için cep alanı bulunmayan ve park izni için özel bir trafik işareti bulunmayan cadde üzerinde park ettiği sırada,

ölümü üzerine Adli Tıp Kurumu tarafından yapılan incelemede 3.02 promil alkollü olduğu anlaşılan müteveffa ...'ın sevk ve idaresindeki otomobilin cadde üzerinden geçişi esnasında direksiyon hakimiyetini kaybederek sanığın park halindeki aracına arkadan çarpması sonucu sanık tali kusurlu olarak olarak müteveffa ...'ın ve aracında yolcu olarak bulunan ..., ... ile ...'nın ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

her ne kadar Dairemiz 21/03/2017 tarihli, 2015/17123 Esas ve 2017/2214 Karar sayılı ilamı ile katılma hakkına sahip bulunan ölenler ... ile ...'un aile nüfus kaydında yer alan kanuni mirasçılarına gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşıldığından dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmişse de, yapılan incelemede ...

20. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/435 Esas ve 01/07/2019 tarihli yazısı ile Özbekistan Konsolosluğu'na defaeten yazılan yazılara yalnızca bir kez 23.02.2018 tarihinde cevap verildiği, cevabi yazıda adı geçen müteveffaların mirasçılarına karar tebliğ edilerek tebliğ tebellüğ belgelerinin konsolosluğa ulaştığı takdirde gönderileceği bildirilmekle yazının üzerinden bir yıla yakın zaman geçmiş olmasına rağmen kararın mirasçılara tebliğ yönünde bir bilginin mahkemeye ulaşmadığı anlaşılmakla;