KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/12787 E., 2021/6327 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Eylül 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereği mahkumiyet
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Sanığın idaresindeki motosikletle, meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmanın olmadığı, eğimli toprak köy yolunda seyrederken, kaza mahalli olan tepe üstüne geldiğinde, karşıdan seyretmekte olan sürücü Nihat'ın idaresindeki motosiklete çarpmasıyla, sanığın hızını azaltmayarak diğer sürücüyle eşit kusurlu şekilde bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda; Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4.fıkrasının çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak 50/4 maddesi atfıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.
TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/12787, K. 2021/6327, 28 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama