Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12963 K.2022/4788

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Uşak ili, Merkez, Köme Mahallesi, 198 ada, 24 parselde kayıtlı, İzmir II nolu Kültür Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 17.10.2001 tarih ve 10172 sayılı kararı ile kentsel sit alanı içerisinde yer alan, aynı zamanda Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulunun 20.06.1984 tarih 295 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli, İzmir II nolu Kültür Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 05.04.2007 tarih ve 2902 sayılı kararı ile koruma grubu II.

Grup olarak belirlenen taşınmazı kurul onaylı projesine aykırı olarak izinsiz yıkılmasına sebebiyet verdiği iddiası ile açılan kamu davası ile ilgili olarak; suça konu taşınmazın tapuda sanık adına kayıtlı olup, Kütahya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 15.12.2012 tarih 822 sayılı kararı ile taşınmaza yönelik hazırlanan rölövenin uygun olduğuna, restitüsyon önerisinin tashih edildiği şekliyle uygun olduğuna karar verildiği, bu proje incelendiğinde yıkılarak yapma ya da rekonstrüksiyona ilişkin herhangi bir ibare yer almadığı, çatı ve diğer tüm mimari öğelerin onarımı kararı alındığı, buna rağmen 21.08.2014 tarihli tutanakta;

binanın yıkılarak ahşap malzemelerin alındığı, geriye toprak ve kerpiç kırıklarının kaldığı, yıkılan binanın etrafı şerit çekilerek çalışmanın durdurulduğunun tespit edildiği, Uşak Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 21.08.2014 tarihli yazısında; taşınmazın yıkıldığı, ayrıca taşınmaza ait restorasyon inşaat ruhsatı alınmadığı, ruhsatsız işlem yapıldığının belirtildiği, kurul uzmaları tarafından yerinde yapılan incelemede onaylı restorasyon projesine aykırı uygulama yapıldığından tescilli taşınmazın yıkılmasına sebebiyet verildiği ve özgün mimari elemanlarından herhangi bir iz kalmadığının belirtildiği,

sanığın aşamalardaki savunmasında kurul kararı ile projenin onaylandığını, Mesan isimli şirket ile evi kültür sanat evine dönüştürmek için anlaştığını, ancak ağustos ayında yağmurun çok yağması ve evin kerpiçten olması nedeniyle doğal nedenlerden dolayı şirket elemanları çalışırken evin yıkıldığını, daha sonra tekrar kurula başvurduğunu, kendisine tekrar izin verildiğini belirttiği, Kütahya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 23.10.2014 tarih 2002 sayılı kararı ile sanık tarafından sunulan rekonstrüksiyon için izin isteminin uygun olduğuna, onaylı rölöve,

restitüsyon ve restorasyon projeleri doğrultusunda hazırlanacak rekonstrüksiyon projesinin değerlendirilmek üzere kurula iletilmesine karar verildiği, mahallinde inşaat mühendisi ve mimar bilirkişiler eşliğinde icre edilen keşif neticesinde düzenlenen rapor ve ek raporlarda; yağmurun restorasyon çalışmaları sırasında yapının yıkılmasına kısmen etki edebileceği ancak onaylanan restorasyon projelerinin olmasına rağmen işlem esnasında Uşak Belediyesinin denetimi sağlanmadan ve ruhsat alınmadan restorasyon uygulamasına başlandığı,

taşınmaz üzerinde taşıyıcı sistem ile ilgili herhangi bir kalıntı ve görüntü olmaması nedeniyle yapı üzerinde işlem yapıldığı, kurulun rekonstrüksiyon için izin isteminin uygun olduğuna, onaylı rölöve, restitüsyon ve restorasyon projeleri doğrultusunda hazırlanacak rekonstrüksiyon projesinin değerlendirilmek üzere kurula iletilmesine karar verilmesinden dolayı rekonstrüksiyon projesinin kurulca onaylanması durumuna göre karar verilmesi gerektiğinin belirtildiği anlaşılmakla;

Sanık tarafından, onaylı rölöve, restitüsyon ve restorasyon projeleri doğrultusunda hazırlanacak rekonstrüksiyon projesinin kurula sunulup sunulmadığı, sunulmuş ise kurul tarafından onaylanıp onaylanmadığının araştırılarak kurul kararlarının dosya kapsamına alınması, mahallinde önceki bilirkişilerden farklı seçilecek mimar ve inşaat mühendisi bilirkişiler eşliğinde yeniden keşif yapılarak tescilli taşınmazın son halinin onayı projelere ve eski eserin özgün durumu ile uyumlu olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırmaya dayanılarak, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında beraat kararı verilirken gerekçe kısmında CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verildiği belirtilmesine rağmen hüküm kısmında CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verildiği belirtilerek çelişki oluşturulması,