KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/12993 E., 2021/7049 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ekim 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/4, 63, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve müştekiler vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık idaresindeki kamyonetle, gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü asfalt kaplama sokakta seyrederken, üç yönlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde, aracının ön orta kısımlarıyla, gidiş yönüne göre sağdan kaplamaya giren 2008 doğumlu yayaya çarpmasıyla, sanığın kavşağa gelmesine karşın hızını azaltmayarak tali kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda; (I) Müştekiler vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
CMK'nın 237/1. madde ve fıkrasında, mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikayetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilecekleri belirtilmiş olup, aynı maddenin 2. fıkrasının, “Kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteğinde bulunulamaz.
Ancak, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma istekleri, kanun yolu başvurusunda açıkça belirtilmişse incelenip karara bağlanır.” hükmü de nazara alındığında, müştekilerin kendilerine katılma hakkı hatırlatılmasına karşın bu hususta beyanda bulunmadıkları gibi, sanıktan şikayetlerinin olmadığını bildirdikleri, dolayısıyla yerel mahkemece karar verilinceye kadar davaya katılma talebinde bulunmadıkları, 1412 sayılı CMUK'un 366,
5271 sayılı CMK'nın 238. maddeleri uyarınca usulüne uygun şekilde katılma talebinde bulunup bu sıfatı kazanmayan müştekilerin temyize yetkisi bulunmadığından cihetle müştekiler vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/12993, K. 2021/7049, 19 Ekim 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama