Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/13189 K.2021/3448

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, 1.24 promil alkollü olan sanık sürücü sevk ve idaresindeki otomobil ile, saat 01:30 sıralarında, meskun mahalde, aydınlatmanın bulunduğu, 10,5 m genişliğinde, 3 şeritli, bölünmüş, düz, eğimsiz, asfalt kaplama yol üzerinde seyir halinde iken kavşağa yaklaştığında kendisine kırmızı karşı yönden gelen araçlara yeşil ışık yanmasına rağmen sola dönüş yapmaya devam ederek, karşı istikametten gelen katılan müşteki ... sevk ve idaresindeki otomobilin ön kısmına aracının yan tarafı ile çarpması sonucu, sanığın asli kusurlu olarak müşteki ...'nin ve aracında yolcu olarak bulunan ... ile ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yukarıda anlatıldığı şekilde gerçekleşen olayda, atılı taksirle yaralama suçunun 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olduğu aynı maddenin (5.) fıkrası gereğince (1.) fıkra kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu dolayısı ile taksirle yaralama suçunun bilinçli taksirle işlenmesi halinde, yalnızca 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesinde kalan taksirle yaralama suçları açısından şikayetten vazgeçmenin sonuç doğurabileceği, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanan müştekiler ... ve ...'nin adli raporlarına göre yaralanmalarının aynı Kanunun 89/1. maddesi kapsamında kaldığı,

bu nedenle yaralanmaların niteliği itibariyle somut olayda bilinçli taksir bulunsa da yaralananlar açısından soruşturma ve kovuşturmanın şikayete tabi olduğu, kovuşturma aşamasında müştekiler ... ve ...'nin dinlendikleri 16-17.04.2015 tarihli celselere ilişkin tutanaklarda kimseden şikayetçi olmadıklarını beyan ettikleri, sanığın da hakkındaki şikayetten vazgeçmeleri kabul etmediğine dair açık beyanı bulunmadığı dikkate alındığında, mağdurların sanık hakkındaki şikayetten vazgeçtiği anlaşılmakla;

sanığın eyleminin müşteki ...'nin yaralanması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesinde tanımlanan taksirle yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeden, birden fazla kişinin yaralanmasını ilişkin yaptırımı düzenleyen aynı Kanunun 89/4. maddesinin uygulanması,

Kabule göre de ; 2-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi, Bozmaya uyulduğu takdirde ;

3-Sanığa isnat edilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinin 1-2-3. fıkralarında düzenlenen ''taksirle yaralama'' suçuna ilişkin olduğu, taksirle bir kişinin yaralanmasına sebebiyet verilmesi halinde gerçekleşecek olan taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasında temel ceza miktarının ''üç aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası'' olarak belirlendiği.

5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; ''Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan ''01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş,

hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.'' şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de.

Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı ve 16.03.2021 tarihli 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas-2021/4 Karar sayılı iptal kararları ile ''...kovuşturma evresine geçilmiş..., ...hükme bağlanmış...'' ibarelerinin, aynı bentte yer alan ''...basit yargılama usulü...'' yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle;

Kovuşturma evresine geçilmiş veya hükme bağlanmış olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan kesinleşmiş hükümler haricindeki düzenlemelerin iptal edildiği anlaşıldığından.

Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre;

''mahkumiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararlarının neticeleri itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, ''Basit Yargılama Usulü'' yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;