Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/13288 K.2022/391

2- Mala zarar verme suçundan CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Haberleşmenin gizliliğini ihlal, hakaret ve mala zarar verme suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ile nişanlısı olan katılan ...’nin birbirlerinin cep telefonuna gönderdikleri ve sanığın ağabeyi ile ağabeyinin eşi için yapılan harcamalar ve onların evindeki eşyalar da konu edilerek, tarafların evlendikten sonra oturacakları konutta iki odadan birine çekyat alınıp alınmayacağı ve odaların ikisinin eşyasız boş olarak mı kalacağı hususları ile başlayıp, katılanın sanığa artık evlenmek istemediğini açıkladığı 22.08.2013 tarihli mesajların, nişanın bozulmasında kendi kusurunun bulunmadığını ispatlamak amacıyla sanık tarafından babasına, sanığın babası tarafından da katılanın babasına gösterilmesinin ardından, tarafların barışıp,

uzlaşma sağlandıktan ve düğün davetiyeleri dağıtıldıktan bir süre sonra tekrar nişanın bozulması üzerine, sanık tarafından, katılanın kullanımındaki cep telefonuna “Bi insan paras i olarak ya şar ama onuru ve şerefi olmadan yaşayamaz ama siz nasıl nas il ya ş iyosunuz hayret” biçimindeki 10.09.2013 tarihli mesajın gönderilmesi ve 04.10.2013 tarihinde teslim alınan katılana ait çeyiz eşyalarına da teslim tarihinden önce zarar verilmesi nedeniyle sanığın haberleşmenin gizliliğini ihlal, hakaret ve mala zarar verme suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, kendisiyle yapılan haberleşmelerin içeriğini hukuka aykırı olarak alenen ifşa etmemesi, katılana gönderilen mesajda yer alan ibarelerin ise, sanığın kültür düzeyi ile kendi bağlamı ve ifade ediliş şekli dikkate alındığında, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket sınırlarını aşan eleştiri niteliğinde olması nedeniyle haberleşmenin gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığı;

ayrıca, Söke 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/120 değişik iş sayılı dosyasında mahkeme hâkimi, zabıt katibi, mübaşir, katılan, katılan vekili, eşya bilirkişisi ve şöförün hazır bulunduğu 04.10.2013 tarihli keşif esnasında herhangi bir itirazda bulunulmaksızın teslim alınan katılana ait çeyiz eşyalarına teslim tarihinden önce sanık tarafından zarar verildiğine dair, savunmanın aksine, sanığın mala zarar verme suçundan mahkumiyetine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçelerine dayalı olarak,

sanığa yüklenen haberleşmenin gizliliğini ihlal, hakaret ve mala zarar verme suçlarından sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.05.2013 tarihli, 2013/11-87-245 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; vekalet ücreti kişisel hakka ilişkin olup, kişisel hakka ilişkin Kanuna aykırılıkların Yargıtay tarafından bozma konusu yapılabilmesi için, hükmün karşı hak sahibi tarafından temyiz edilmiş olması gerekir. Bu nedenle, hakkında beraat kararı verilen ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, hazine aleyhine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre, bozma sebebi olarak kabul edilmemiştir.