Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/13404 K.2020/4521

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/248 Esas – 2015/221 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının yağma suçundan 07/03/2006 – 14/02/2011 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği,

beraat kararının kesinleştiği, davanın tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı ve dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, gerekçeli karar başlığında, ''Dava'' yerine ''Suç'', ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türü yerine ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'', ''Dava tarihi: 07/12/2015'' yerine ''Suç tarihi: 17/12/2015'' yazılması ile ''Suç yeri: Sakarya/Merkez'' ve ''Davacı: K.H.'' ibarelerine yer verilmesi,

mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlıkları olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının tutuklu kaldığı süreye ilişkin olarak 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden hesaplama yapılarak 28.969,18 TL’nin maddi tazminat olarak davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda hatalı hesaplama yapılarak belirlenen miktarın hükme esas alınması suretiyle maddi tazminatın fazla tayini,