Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/1344 K.2020/2701

Görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre;

1- Tutanak mümzi polis memurlarının tanık sıfatıyla hazır edildiği duruşmanın 18.05.2015 tarihli son oturumuna, tanık yoklaması yapılmadan başlanmak ve tanıklar duruşma salonundan çıkartılmadan peş peşe dinlenilmek suretiyle CMK’nın 191/1-2 ve 52/1. madde ve fıkralarına uyulmaması,

2- Sanık ...’ın, sokakta yürümekte olan ve karşısından gelen mağdur ...’yi görüp, kamera fonksiyonunu aktif hale getirdiği cep telefonunun çekim yönünü, mağdura doğru odaklayarak, onun rızası olmaksızın fotoğrafını çektiği esnada çıkan sesten dolayı durumu fark eden mağdurun ihbarı üzerine kolluk görevlilerince yakalanıp, sanığa ait cep telefonununda inceleme yapılması sonucunda, sanığın manzara çekimi yaptığına dair savunmasının aksine, mağdurun ve kimlikleri belirlenemeyen diğer kadınların önden ya da arkadan görüntülendiği toplam 8 adet fotoğrafın tespit edildiği iddiasına konu olayda;

İddianamede sanığın TCK’nın 105/1. madde ve fıkrası gereğince cezalandırılmasının talep edildiği ve sanık hakkında cinsel taciz suçundan kamu davası açıldığı halde CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeksizin TCK'nın 134/1. madde ve fıkrasındaki görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilerek, savunma hakkının kısıtlanması,

3- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Sanık hakkında uzlaştırma kapsamında olmayan cinsel taciz suçundan dava açılmasından dolayı soruşturma evresinde uzlaştırma yoluna gidilmediği; ancak, kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu eylemin 5560 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik CMK'nın 253/1-a madde, fıkra ve bendi gereğince uzlaşma kapsamında olan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, CMK’nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uzlaştırma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,