Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/13511 K.2021/7702

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 2.080,00 TL olduğu ve davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 2.058,63 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;

Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Davacının, hükümlü olarak cezasını infaz ettiği sırada, Denizli İnfaz Hakimliği'nin 09.05.2013 tarih, 2013/1209 Esas, 2013/1207 Karar sayılı kararı uyarınca davacının kesinleşen cezasının 5275 sayılı Yasanın 105/a maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği ve davacının 09.05.2013 tarihinde tahliye edildiği, davacının 07.08.2013 tarihinde denetim planı çerçevesinde imza yükümlülüğüne uymaması gerekçesiyle hakkında suç duyurusunda bulunulduğu,

Denizli İnfaz Hakimliği'nin 28.08.2013 tarih, 2013/1209 Esas, 2013/1207 Ek Karar sayılı kararı uyarınca denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kararın kaldırılmasına ve cezanın aynen infazına karar verildiği, davacının 21.10.2013-05.11.2013 tarihlerinde 16 gün hükümlü sıfatıyla cezaevinde kaldığı, Denizli 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/625 esas sayılı dosyasında yapılan hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan yapılan yargılamada davacının beraatine karar verildiği,

beraat hükmünün 04.06.2014 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;