Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/13521 K.2021/6747

TCK’nın 89/4, 22/3, 62, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: İncelenen dosyada; sanık müdafinin yüzüne karşı verilen hükmün, sanık müdafii tarafından CMUK'un 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 12.06.2019 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de; hükmün yasa yolu kısmında temyiz süresinin tefhimden itibaren ''15 gün'' olarak belirtilmesi sebebiyle, sanık müdafinin bu yanılgılı bildirimden kaynaklı olarak temyiz hakkını süresinde kullanmasının engellendiği ve sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK’nın 89/4, 22/3, 62, 63. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2012 tarihli ve 2011/439 esas, 2012/160 sayılı kararının 29.03.2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 16.06.2013 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 08.06.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2019 tarihli ve 2019/317 esas - 2019/557 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Olay günü saat 19:45 sıralarında sanığın 285 mg/Dl alkollü, sevk ve idaresindeki aracının sağ ön lastiği patlak bir şekilde seyir halinde iken, aracının direksiyon hakimiyetini kaybetmesiyle; yayalardan birinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, diğerinin ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda; sanığın alkollü araç kullanmaktan ve aracının hızını yol, hava, teknik duruma ayarlayamamaktan asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.