Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/13612 K.2022/3398

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2017 tarih, 2017/733 - 2017/633 sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyet hükmünün ortadan kaldırılmasından sonra yeniden kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin 15.05.2018 tarih, 2017/2498 – 2018/967 sayılı Karar, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gündüz vakti, yerleşim yerinde saat:11.07 sıralarında sanık, yönetimindeki otobüs ile refüjle bölünmüş, eğimsiz, düz yolda seyri sırasında, seyir yönüne göre yolun sağından karşısına işaretle belirlenmiş "yaya geçidini” kullanarak geçmekte olan yayaya aracının ön sağ kısmıyla çarpması sonucu, yayanın öldüğü sanığın tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin tespit ve kabul edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin az ceza tayin edildiğine, sanık müdafiinin sanığın kusuru olmadığına, ceza miktarına, lehe hüküm uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 15/05/2018 tarihli, 2017/2498 - 2018/967 Karar sayılı mahkumiyet kararına karşı yapılan temyiz isteminin CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası uyarınca ESASTAN REDDİNE;