Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/13629 K.2022/4135

2- Hakaret suçundan TCK'nın 125/2-1, 53/1, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan vekilinin temyiz isteminin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına ve ikrar içeren savunmaya göre; başka kişilerle evli olan sanık ve katılanın aynı iş yerinde çalışmaları nedeniyle aralarında duygusal birliktelik başladığı ve beraber kaçarak 3 ay süreyle birlikte yaşadıkları ve daha sonra katılanın, annesinin evine döndüğü ve sanık ile konuşmayı devam ettirmemesi üzerine sanığın,

katılanın annesine kendi telefonundan "demek ki gerçekten bi ben değilmişim hayatında bu durumda orospu olduğu doğruymuş" şeklinde mesaj atıp ve katılan ile aralarındaki ilişkinin varlığını ve boyutunu gösteren resimleri katılanın rızası dışında kendi facebook hesabından yayınlayan sanığın sübut bulan eyleminin TCK’nın 125/1 ve 134/2 madde ve fıkralarında düzenlenen hakaret ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını oluşturduğuna ilişkin yerel mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin beraate karar verilmesi gerektiğine ilişkin tüm, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükme;