Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/13669 K.2021/3355

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 07:55 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile meskun mahalde, 6 metre genişliğindeki iki yönlü, asfalt kaplama yolda seyir halinde iken, dört yönlü kavşağa geldiği esnada aracının sağ ön tampon, kaput ve cam kısımlarıyla, seyir istikametine göre sol tarafından kaplamaya girerek yolun sağ tarafına geçmekte olan müteveffa yayaya çarpması sonucu ölümüne neden olduğu, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği somut olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığın suçu bilinçli taksirle işlediğine, temel cezanın üst hadden belirlenmesi gerektiğine, cezada indirim uygulanmaması gerektiğine; sanık müdafinin tayin edilen cezaya, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas-2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki", (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,