Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/13679 K.2020/2636

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken,

sanığın 1.63 promil alkollü olarak kullandığı araçla park halindeki bir araca çarparak maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet verdiği de gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hak ve nasafete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve daha önce kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olduğu anlaşılan sanık hakkında hükmolunan 25 gün hapis cezasının TCK’nın 50/3. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi bozma öncesi kararın yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi sebebiyle kazanılmış hak oluşturduğundan bozma sebebi yapılamamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının cezanın az olduğuna yönelik temyiz talebinin reddine ancak;

TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksit sayısının dörtten az olamayacağı gözetilmeyerek, tayin olunan adli para cezasının iki taksitte ödenmesine karar verilmesi,