Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/13717 K.2021/8670

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 10.00 sıralarında, sanığın 54 promil alkollü vaziyette idaresindeki otomobili ile meskun mahal dışında bulunan, 7 metre genişliğindeki, tehlikeli viraj bulunan, asfalt kaplı ve yol şerit çizgileri bulunmayan yolda seyri sırasında direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı şeride geçtiği ve şeridinde seyreden ...'in idaresindeki otomobile çarptığı olayda, 22/12/2013 tarihli kaza tespit tutanağı ve keşif neticesinde düzenlenen 20/11/2014 tarihli trafik bilirkişisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda sanığın tam kusurlu olduğunun tayin edildiği olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi ile birlikte 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.