Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/13732 K.2020/1412

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/05/2019 tarih, 2018/381 Esas, 2019/320 Karar sayılı hükmüne yönelik olarak,...

Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucu 17/07/2019 tarih ve 2019/3417 Esas, 2019/2566 Karar sayılı "düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine" ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından duruşma talebi ile katılanlar vekilleri tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının süresinin on yıl olması ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereği duruşma talebi uygun görülmekle duruşmalı olarak temyiz incelemesi yapılmasına karar verilip, 04.02.2020 tarihinde yapılan duruşmada hazır bulunan sanık müdafii Av. ...’ün sanığın hatır taşımacılığı yaptığına,

alkollü olduğunu bildikleri sanığın aracına emniyet kemeri takmadan bindikleri için ölenlerin de kusurlu olduğuna, sanığın makas atmadığına, alkol ölçüm sonucunun şüpheli olduğuna, bilinçli taksir şartlarının oluşmadığına, katılanlar ..., ..., ... ve ... vekilleri Av. ... ve Av. ...’ın sanığın makas atarak seyrettiğinin kamera görüntülerinde açıkça belli olduğuna, temel cezanın az tayin edildiğine, katılanlar Nevzat Börekçi ve ... vekili Av. ...

Betül Bildik’in olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, olası kast hükümleri uygulanmayacaksa bilinçli taksir hükmünün azami hadden uygulanması ve tutukluluğun devam etmesi gerektiğine ilişkin sözlü açıklamaları üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde gece vakti, yerleşim yeri dışında, açık havada yağışlı hava nedeni ile zemini ıslak, nemli üç şeritli bölünmüş, oto korkuluklu,platform genişliği 10 metre olan yolda saat 00.58 sıralarında, idaresindeki otomobil ile olaydan 40 dakika sonra yapılan ölçüme göre 91 promil alkollü olarak seyir halinde olan sanık, olay yerine ait kamera görüntülerinin çözümüne ilişkin rapora göre zig zag yaparak,

“makas atmak” deyimi ile tabir edilen şekilde şerit değiştirerek seyrine devam ettiği sırada, direksiyon hakimiyetini kaybederek önce yolun sağ tarafında bulunan 80 cm yüksekliğindeki demir bariyere çarptığı,çarpmanın şiddetiyle spin atarak kendi etrafında dönen aracın yolun sol tarafındaki demir bariyere çarparak durabildiği olayda, araçtan savrulan, aracın arka koltuğunda oturan üç yolcunun öldüğü, bir yolcunun ise hayati tehlike geçirecek ve vücudunda hayati fonksiyonlarını ağır 4 derecede etkileyecek kemik kırığı geçirecek şekilde yaralandığı olayda;

kaza tespit tutanağı, 04.08.2018 tarihli trafik bilirkişi raporu, 30.10.2018 tarihli elektronik tekniker raporu ve 12.02.2019 tarihli mahkeme keşif bilirkişi heyet raporu ile tam kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında tayin edilen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bu yönden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik inceleme yapıldığına,bilinçli taksir şartlarının gerçekleşmediğine, katılanlar vekillerinin ise az ceza verildiğine, olası kast şartları oluşmasına rağmen uygulanmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının rdddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan ''failin güttüğü amaç ve saiki'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı CMK'nın 303/1. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı madde uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan "sanığın amaç ve saiki" ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK, ...

Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 17/07/2019 tarih ve 2019/3417 Esas, 2019/2566 Karar sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; sanığın tutukluluk halinin devamına, 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ...

13. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE. 11.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ

11.02.2020 tarihinde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı...’in huzurunda, duruşmada sanık ...’nun savunmasını yapmış bulunan Av. ..., Katılanlar ..., ..., ..., ...’ın savunmasını yapmış bulunan Av. ... ve Av. ..., Katılan ... ve ...’nin savunmasını yapmış bulunan Av. ...’in yokluğunda 11.02.2020 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.