Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/13795 K.2020/6060

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki motosikletle gündüzün bölünmüş yolda seyri sırasında kaza mahalli olan durak önüne geldiğinde yolcu indiren dolmuş ile kaldırım arasındaki boşluktan geçmek isterken dolmuştan henüz inen yayaya çarpması sonucu yaralanan yayanın tedavi gördüğü hastanede hayatını kaybettiği, sanığın görüş alanını kontrol altında bulundurması, ön ilerisinde duraklar halde bulunan dolmuş nedeniyle etkili tedbir alması ve seyrine istikamet şeridini takiben uygun bir anda devam etmesi gerekirken bu hususlara riayet etmeden dolmuşun sağından geçmesi sebebiyle tam kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kazazedenin hastaneden taburcu olduktan sonra vefat ettiğine bu nedenle ölümle olay arasında illiyet bağı bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" ve (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,