Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/1394 K.2019/11991

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebinin dayanağını olan İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/28 Esas – 2013/49 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 09/12/2010 – 13/12/2010 tarihleri arasında gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından beraatine karar verildiği,

beraat kararının 20/03/2014 tarihinde kesinleştiği, davanın gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı ve dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, davacı vekilinin 08/12/2015 tarihli dilekçesinde, maddi tazminat olarak davacının beraat ettiği ceza dosyasına ilişkin 2.400 TL vekalet ücretine hükmolunmasını talep ettiklerini, maddi tazminata ilişkin diğer taleplerinden feragat ettiklerini belirttiği, bu kapsamda 29.05.1957 tarih ve 4-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere,

tazminat talebinin dayanağı olan ceza dosyasında beraat eden davacı lehine hükmolunması gereken vekalet ücretinin yargılama giderleri kapsamında olduğu ve bu hakkın asıl davadan bağımsız olarak dava konusu yapılamayacağı dikkate alınarak, davacının maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.