Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/1396 K.2020/332

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilmekle; Gerekçeli karar başlığında 04/01/2016 olan dava tarihinin 07/01/2016 olarak gösterilmesi ve dava yerine suç ibaresine yer verilmesi mahallince düzeltilebilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiştir.

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/136-2012/26 sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının silahlı örgüt üyesi olmak suçundan 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 07/10/2015 tarihin, 2015/1272-2015/3207 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, davacının belirtilen dosyanın konusunu oluşturan eylemden ötürü 09/01/2009-12/01/2009 tarihleri arasında gözaltında, 16/01/2009-04/02/2010 tarihleri arasında tutuklu kaldığı,

dava dilekçesinde, davacının tutuklandığı halde makul sürede hakkında hüküm tesis edilmediği gerekçesi ile tazminat talebinde bulunulmuş olmasına karşın, davacıya (sanığa) atfedilen suçun ciddi ve ağır olması, atılı suça ilişkin olarak yapılan yargılamadaki, delillerin sayı ve niteliği, yargılanan eylemlerin sayısı, sanık sayısı ve eylemlerin niteliği ile davacının yargılandığı suçtan yaklaşık 1 yıl kadar tutuklu kaldıktan sonra 03/04/2012 tarihinde mahkumiyetine dair hüküm tesis edildiğinin görülmesi karşısında, tutukluluk süresinin makul olduğu, bu kapsamda mahkemenin davanın reddine dair hükmünde bir isabetsizlik görülmemekle;