Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/14012 K.2020/2365

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden CMK’nın 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/06/2014 gün ve 2013/834 Esas, 2014/321 sayılı kararında belirtildiği üzere, 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 3. madde uyarınca mahalli Cumhuriyet savcılarının, duruşmalarına iştirak etmedikleri Asliye Ceza Mahkemesi kararlarına karşı, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinin 3. fıkrası kıyasen uygulanmak suretiyle, tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz kanun yoluna başvurabilecekleri,

temyiz süresinin görüldü ile değil tefhimle başlayacağı, 5320 sayılı Kanuna 12.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6572 sayılı Kanunun 45. maddesi ile eklenen geçici 9. maddesine göre 31/12/2019 tarihine kadar, Asliye Ceza Mahkemelerinde yapılan duruşmalarda Cumhuriyet savcısı bulunmayacağının, ancak, verilen hükümlere karşı Cumhuriyet savcısının kanun yoluna başvurabilmesi amacıyla dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderileceğinin belirtildiği,

12.12.2014 ve sonrasında duruşmalara Cumhuriyet savcısı katılamayacağından, mahalli Cumhuriyet savcıları yönünden temyiz süresinin tefhimden itibaren 1 ay, 01.01.2014 ve 12.12.2014 tarihleri arasındaki hükümlerde ise temyiz süresinin tefhimden itibaren 1 hafta olduğu, incelenen dosyada hüküm duruşmasına katılmayan mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından 17/09/2019 tarihinde verilen hükme karşı 20/10/2019 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Mahkemece, 03/02/2015 tarih, 2014/ 267 Esas, 2015/ 39 Karar sayılı karar ile, sanığın, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkumiyetine karar verildiği, kararın sanık tarafından temyiz edildiği, Dairemizin 13/12/2018 tarih, 2016/6054 Esas, 2018/12143 Karar nolu kararı ile.

Uzungöl Yenimahalle 125 ada 2 parsel nolu taşınmaz üzerine 150 metrekarelik alanda kilit taşı döşediği ve ahşap kulübe yaptığı, ahşap kulübeyi çay ocağı olarak kullandığı iddiasına ilişkin olarak sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan dolayı Çaykara Cumhuriyet Başsavcılığınca 01/07/2014 tarihli ve 2014/348 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, bu karara yönelik müşteki Hazine vekilinin itirazının Trabzon 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 19/08/2014 tarihli ve 2014/48 değişik iş sayılı kararıyla kesin olarak reddedilip, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmesinden sonra,

125 ada 2 parsel nolu taşınmaz üzerinde kaçak ahşap yapı yapıldığı, cafe-çay ocağı şeklinde kullanıldığı, yapının mühürlendiğinden bahisle sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işlediği iddiasıyla yeni delil elde edilmeden Çaykara Cumhuriyet Başsavcılığının 18/09/2014 tarihli iddianamesi ile dava açılması isabetsiz görülerek, hükmün bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak, sanık hakkında açılan kamu davasının kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden CMK’nın 223/8. maddesi gereğince düşmesine karar verildiği anlaşılan dosya kapsamında;