Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/1404 K.2020/2369

2- Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan; TCK'nın 134/2, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Konut dokunulmazlığının ihlali ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin 21.11.2018 tarihli tevdi kararının ardından, ölen ...’in mirasçılarına gerekçeli kararın tebliğ edildiği ve adı geçenin mirasçıları tarafından kararın temyiz edilmediği belirlenerek yapılan incelemede:

Konut dokunulmazlığının ihlali ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve aynı Kanun’un 134/2, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca ayrı ayrı 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2013 tarihli ve 2013/196 esas, 2013/331 karar sayılı kararının 07.02.2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içinde 15.08.2014 tarihinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. maddesinde tanımlanan tehdit ve aynı Kanun’un 125/1. maddesinde tanımlanan hakaret suçlarını işlediği ve Afyonkarahisar 5. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçlardan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükümlerin 22.04.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2015 tarihli ve 2015/215 esas, 2015/392 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

A) Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'in, şikayetçiler ...'ün çalışmakta olduğu inek çiftliğine gelip, çiftliğin fotoğraflarını çekmek bahanesiyle ve kendisini veteriner olarak tanıtarak, onları kandırıp, şikayetçilerin ikametlerine ve zilyetliğindeki çiftliğe girerek, velayetleri dava konusu olan şikayetçilerin torunlarının ahır alanı gibi olumsuz şartlarda yaşadığını delillendirmek amacıyla çiftliğin içinde fotoğraflarını çektiği ve bu fotoğrafları şikayetçilerin kızı olan ... ile aralarındaki boşanma davası devam eden arkadaşı ...'a verdiği, arkadaşının da bu fotoğrafları boşanma davasına sunduğu iddialarına konu olayda;

Sanığa isnat edilen TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun, aynı Kanun'un 139/1. madde ve fıkrası gereğince şikayete tabi olduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.05.2014 tarihli, 2013/287-2014/273 sayılı kararında vurgulandığı üzere; kayden 16.05.2007 doğumlu mağdur Muhammet Mehmet Azbay ile 08.08.2010 doğumlu mağdur ...'ın 15 yaşından küçük olmaları nedeniyle adı geçen çocuklarla ilgili şikayet hakkının ve davaya katılma yetkisinin, mağdurlara ve mağdurların dedesi olan İbrahim ile anneannesi olan Şengül'e ait olmayıp, mağdurların velayeti kendilerinde bulunan babası ... ile annesi ...'ya ait olduğu,

şikayet konusu fiili ve failini bilen mağdurların kanuni temsilcilerinin TCK'nın 73/1. madde ve fıkrasında öngörülen 6 aylık süre içerisinde sanıktan şikayetçi olmadıkları ve dosya içeriği itibariyle de CMK’nın 223/9. madde ve fıkrasındaki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşılmakla; kovuşturmada şikayet koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkında açılan davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki davanın TCK'nın 134/2, 139/1, 73/1 ve CMK'nın 223/8. madde ve fıkraları gereğince DÜŞMESİNE,

B) Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'in, şikayetçiler ...'ün çalışmakta olduğu inek çiftliğine gelip, onları kandırarak, şikayetçilerin ikametlerine ve zilyetliğindeki çiftliğe girdiği iddiasına konu olayda;

İddianamede boşanma davasına sunulduğu ifade edilen fotoğraflar temin edilip incelenerek, mahallinde keşif de yapılarak, rızaya aykırı olarak girildiği iddia olunan yerin hukuki niteliği denetime olanak verecek şekilde saptanıp, sanığın şikayetçilerin ikametlerine ve/veya zilyetliğindeki çiftliğe girip girmediği, girdiyse girerken kendisini nasıl tanıttığı ve şikayetçileri kandırıp kandırmadığı hususları tüm kanıtlar ile birlikte değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeye ve yasal olmayan gerekçeye dayalı olarak mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.03.2020 tarihinde, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükme ilişkin kararın A harfiyle gösterilen bölümü açısından oybirliğiyle, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin kararın B harfiyle gösterilen bölümü açısından oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık ...'in, şikayetçiler ...'ün çalışmakta olduğu inek çiftliğine gelip, onları kandırarak, şikayetçilerin ikametlerine ve zilyetliğindeki çiftliğe girmesinden dolayı üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçunun işlediğine dair yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik bulunmadığı ve mahkumiyet kararının onanması gerektiği görüşüyle kararın B harfiyle gösterilen bölümündeki hükmün eksik incelemeden dolayı bozulmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.