Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/1440 K.2020/380

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 09.12.2014-06.05.2015 tarihleri arasında yaklaşık 5 ay tutuklu kalıp beraat eden davacının 8.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işletilecek yasal faizi ile birlikte talebine ilişkin davada yerel mahkemece 8.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, karar tarihinde yürürlükte bulunan düzenleme dikkate alındığında, davacı lehine hükmolunan vekalet ücreti miktarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki görüşe istirak edilmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin davanın reddi gerektiğine, tazminat miktarlarının fazla olduğuna ilişkin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Maddi tazminatın, davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’4.612,21’’ TL yerine, eksik hesaplama ile bu miktarın altında kalacak şekilde ‘’4.229’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı aleyhine eksik maddi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının ilk paragrafında davacı